ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΜΗΤΡΑΣ ΣΕ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΕΣ ΩΟΘΗΚΕΣ

Γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες έχουν τριπλάσια πιθανότητα να αναπτύξουν καρκίνο του ενδομητρίου σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες. Αυτό πιστεύεται σήμερα, χωρίς αυτή η σχέση να έχει επιβεβαιωθεί πλήρως ακόμη. Παράγοντες κινδύνου για υπερπλασία του ενδομητρίου και αργότερα καρκίνο αποτελούν:

α) η απουσία περιόδου και συνεπώς ανανέωσης του ενδομητρίου,

β) τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων, που προέρχονται από την τροποποίηση των αυξημένων ανδρογόνων που υπάρχουν, και

γ) η απουσία της προγεστερόνης, καθώς δεν υπάρχει ωοθυλακιορρηξία ώστε να αρχίσει να παράγεται.

Το ενδομήτριο, όταν βρίσκεται υπό τη συνεχή επίδραση των οιστρογόνων και δεν ανανεώνεται με την «περίοδο», έχει αυξημένες πιθανότητες να υποστεί μεταβολές και να οδηγηθούμε σε καρκίνο του ενδομητρίου. Γυναίκες με το ΣΠΩ, που έχουν λιγότερες από 4 περιόδους το χρόνο, έχουν 35% πιθανότητα να αναπτύξουν υπερπλασία του ενδομητρίου.

Η παχυσαρκία και η υπέρταση καθώς και η αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης, έχει διαπιστωθεί ότι αποτελούν και αυτές ανεξάρτητους παράγοντες για τη δημιουργία του καρκίνου του ενδομητρίου. Επίσης, η υπογονιμότητα και ο μικρός αριθμός κυήσεων είναι γενικά παράγοντες κινδύνου, και ιδιαίτερα στις γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες.


Μπορεί να εξαχθεί λοιπόν το συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος δεν είναι ίδιος για όλες τις γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες. Γυναίκες με Σ.Π.Ω., παχύσαρκες, με αυξημένη αντίσταση στην ινσουλίνη, με αραιά διαστήματα όπου εμφανίζεται η περίοδος ή και με πλήρη απουσία της περιόδου, που δεν θεραπεύονται γρήγορα, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του ενδομητρίου σε σύγκριση με γυναίκες που έχουν το πολυκυστικές ωοθήκες, αλλά όχι αυτά τα χαρακτηριστικά.

Συνεπώς, παρόλο που η σχέση μεταξύ πολυκυστικών ωοθηκών και καρκίνου του ενδομητρίου είναι ιδιαίτερα πιθανή, δεν είναι σαφώς αποδεδειγμένη. Όταν οι παράγοντες αυτοί αντιμετωπιστούν γρήγορα και με το σωστό τρόπο οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες δεν έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο.