ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

Το Σύνδρομο των Πολυκυστικών Ωοθηκών προκαλεί ποικιλία παθολογικών καταστάσεων. Είναι σημαντικό να επισημανθούν και οι ψυχολογικές επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι ασθενείς με πολυκυστικές ωοθήκες, οι οποίες συχνά παραβλέπονται, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν είναι σοβαρές και άξιες προσοχής.

Με βάση επιστημονικές μελέτες, τα κυριότερα προβλήματα που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές διαταραχές στην ψυχική υγεία των γυναικών είναι αυτά που σχετίζονται με την εμφάνιση και με τη γονιμότητα τους. Στο Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών συχνά συνυπάρχουν και τα δύο προβλήματα.

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΥΚΛΟΥ

Οι διαταραχές του κύκλου, καθώς και η ανικανότητα για αναπαραγωγή (μία λειτουργία άμεσα συνυφασμένη με τη γυναικεία φύση), αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες για την ψυχολογία της γυναίκας, προκαλώντας αγχώδεις διαταραχές και ολοένα εντονότερα συναισθήματα λύπης και ψυχολογικής κατάπτωσης, που όχι σπάνια μπορούν να φτάσουν και στην εκδήλωση κατάθλιψης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδόν όλες οι ασθενείς, με τέτοια οργανικά προβλήματα,  καταλαμβάνονται κάποια στιγμή από άγχος για το αν ποτέ θα μπορέσουν να αποκτήσουν παιδιά. Το άγχος που προκαλείται σε αυτές τις καταστάσεις δεν περιορίζεται μόνο στις ίδιες τις ασθενείς, αλλά και στο στενό οικογενειακό τους περιβάλλον (σύζυγος, γονείς). Αποτέλεσμα είναι να επηρεάζονται ψυχολογικά ακόμα περισσότερο και να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Οι αλλαγές στην εμφάνιση των γυναικών με πολυκυστικές ωοθήκες και ιδιαίτερα η αυξημένη τρίχωση και η παχυσαρκία (κοσμητικά προβλήματα), προκαλούν στις γυναίκες μία αποστροφή προς το σώμα τους, ενώ μειώνεται ακόμα και η σεξουαλική τους επιθυμία και ικανοποίηση. Ακόμα, έχουν αναφερθεί μέχρι και διατροφικές διαταραχές (ψυχογενής ανορεξία, ψυχογενής βουλιμία).

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΣΠΩ

Γενικά, οι γυναίκες με Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών, όπως είναι λογικό, χάνουν την αυτοπεποίθηση και αυτoεκτίμησή τους, διότι αισθάνονται ότι χάνουν τη θηλυκότητα τους. Όλα αυτά συντελούν στη μείωση της ποιότητας ζωής τους και στον κοινωνικό στιγματισμό και αποξένωσή τους, θεωρώντας πως είναι πια μη φυσιολογικές, ότι διαφέρουν και μειονεκτούν σε σχέση με τις άλλες γυναίκες.