ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΩΝ ΩΟΘΗΚΩΝ

Το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών είναι μία κατάσταση που οδηγεί σε μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα (κοινώς καλούμενη ως στειρότητα). Αυτό είναι αποτέλεσμα κυρίως της απουσίας περιόδου, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει απελευθέρωση ωαρίου, άρα δεν υπάρχουν και γόνιμες μέρες. Είναι η συχνότερη αιτία υπογονιμότητας, που φτάνει μέχρι και 75%, όταν έχουμε απουσία περιόδου, αν και οι περισσότερες γυναίκες έχουν απλά κύκλο σε ακανόνιστα χρονικά διαστήματα. Η ακανόνιστη εμφάνιση της περιόδου δεν επιτρέπει στο ζευγάρι να επιλέξει να έχει επαφές κατά τις γόνιμες ημέρες, καθώς ο προσδιορισμός τους είναι από δύσκολος έως αδύνατος. Έτσι η προσπάθεια του ζευγαριού για τεκνοποιία επαφίεται στην τύχη.

Στην υπογονιμότητα συμβάλλουν και οι διαταραχές της εμφύτευσης του εμβρύου στο ενδομήτριο, η αυξημένη συχνότητα αυτόματων αποβολών, καθώς και άλλων μαιευτικών επιπλοκών (όπως η ανάπτυξη σακχαρώδη διαβήτη της κύησης και υπέρταση της κύησης). Επίσης, οι γυναίκες που υποβάλλονται σε πρόγραμμα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (εξωσωματική γονιμοποίηση), έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για πολύδυμη κύηση με όλα τα μαιευτικά επακόλουθα και περισσότερες πιθανότητες για σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών.

ΩΡΙΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΩΑΡΙΩΝ ΣΤΟ ΣΠΩ

Στο σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών η ωρίμανση ωοθυλακίων και η απελευθέρωση των ωαρίων διαταράσσεται. Σε αυτό συμβάλλουν:

α) τα αυξημένα ανδρογόνα (ανδρικές ορμόνες),

β) η διαταραχή στην παραγωγή και απελευθέρωση κατά κύματα των ορμονών του εγκεφάλου,

γ) παράγοντες από την ίδια την ωοθήκη,

δ) η αυξημένη παραγωγή ινσουλίνης και πιθανόν

ε) η παχυσαρκία

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΩΟΘΗΚΙΚΗΣ ΥΠΕΡΔΙΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΟ ΣΠΩ

Στην περίπτωση εξωσωματικής γονιμοποίησης η πιθανότητα συνδρόμου ωοθηκικής υπερδιέγερσης, είναι μεγαλύτερη σε γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες, παρά σε γυναίκες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση για οποιοδήποτε άλλο λόγο. Το μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν οι νέες και αδύνατες γυναίκες. Επίσης, οι πολύδυμες κυήσεις που είναι συχνότατο αποτέλεσμα μιας εξωσωματικής γονιμοποίησης, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για επιπλοκές, που αφορούν τόσο τη μητέρα όσο και το έμβρυο, όπως:

  • καισαρική τομή,
  • αύξηση του κινδύνου για σακχαρώδη διαβήτη στην κύηση,
  • αύξηση της πιθανότητας για πρόωρο τοκετό,
  • αύξηση της πιθανότητας για νοσηλεία των νεογνών σε θερμοκοιτίδα,
  • αναπνευστική δυσχέρεια των νεογνών κ.α.

ΑΥΤΟΜΑΤΕΣ ΑΠΟΒΟΛΕΣ ΣΕ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΕΣ ΩΟΘΗΚΕΣ

Η συχνότητα των αυτόματων αποβολών στο πρώτο τρίμηνο είναι αυξημένη σε γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες. Αυτό σχετίζεται με:

  • την αυξημένη παραγωγή ανδρογόνων,
  • τη διαταραχή της απελευθέρωσης ορμονών από τον εγκέφαλο,
  • τη διαταραχή του μεταβολισμού της ινσουλίνης και
  • την παχυσαρκία.

ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΣΕ ΚΥΗΣΗ ΜΕ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΕΣ ΩΟΘΗΚΕΣ

Οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες, έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης σακχαρώδη διαβήτη της κύησης και όλων των συνεπειών που μπορεί αυτό να έχει τόσο για τη μητέρα όσο και για το κύημα. Μπορεί λοιπόν να προδιαθέτει σε νεογνά με ιδιαίτερα μεγάλο σωματικό βάρος γέννησης, πράγμα το οποίο συνεπάγεται αύξηση της πιθανότητας για καισαρική τομή ή για μαιευτικές επιπλοκές όπως δυσαναλογία, δυστοκία ώμων, κάταγμα κλείδας του νεογνού, αλλά και επιπλοκές και από τη μητέρα, όπως παρατεταμένος τοκετός, ρήξη κόλπου και περινέου, αύξηση της πιθανότητας για εμβρυουλκία (βεντούζα).

Επίσης, ο παθολογικός μεταβολισμός της ινσουλίνης θεωρείται σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την εκδήλωση υπέρτασης κατά τη διάρκεια της κύησης, σε συνδυασμό με παχυσαρκία και ιδιαίτερα σε περίπτωση πολύδυμης κύησης γεγονός που και αυτό έχει περαιτέρω επιπλοκές όπως κακή θρέψη του νεογνού, πιθανότητα μειωμένης ανάπτυξης του εμβρύου και πιθανότητα πρόωρου τοκετού.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΕΣ ΩΟΘΗΚΕΣ

Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας στο σύνδρομο γίνεται είτε με ομαλοποίηση του κύκλου με πιο φυσικούς τρόπους όπως για παράδειγμα απώλεια σωματικού βάρους σε περίπτωση παχυσαρκίας, κ.α. ή με φάρμακα τα οποία ρυθμίζουν τον κύκλο και την απελευθέρωση του ωαρίου (ωοθυλακιορρηξία) είτε, τέλος, με τις κλασσικές μεθόδους της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.